Co było wiadomo
- Dwór stoi i jest odnawiany
- Najstarszy znany opis budynków — akt podziału majątku z 1793 roku
Czego brakowało
- Kto władał wsią i jak przechodziła z rąk do rąk
- Kto mieszkał we wsi i czym się zajmował
- Co wiadomo o cerkwi
- Od czego zacząć: księgi sądowe z XVIII wieku po polsku, bez żadnego indeksu
Jak szukała Nyshporka
Odczytać cały zespół
Wzmiankę o wsi mogła zawierać każda strona, więc Nyshporka odczytała wszystkie 146 kijowskich ksiąg grodzkich z lat 1750–1796 — 111 824 strony polskiej kursywy.
Znaleźć każdą wzmiankę
Nazwę wsi maszyna czyta, jak jej się podoba: „zaropowii”, „Jasopowiecka”. Wyszukiwanie z poprawką na błędy znalazło 676 wzmianek o wsi i 2 432 wzmianki o rodzie jej właścicieli.
Odsiać zbędne
Podobne nazwy — Karpivtsi, Harapivka, Jarowiec — sprawdzono i odrzucono: 2 054 fałszywe trafienia. Żadne dopasowanie nie trafia do raportu bez sprawdzenia kontekstu.
Złożyć w jedną historię
Wszystko, co znaleziono, uporządkowano według tematów i na osi czasu z lat 1747–1796 — z fragmentami rękopisu, transkrypcjami i tłumaczeniami.
Właściciele na przestrzeni pół wieku
- 1750–1777
Kajetan Roszczyszewski — łowczy, później ksiądz i dziekan kijowski. Wieś należy do klucza chodorkowskiego; w 1758 roku woźny zastaje go w Yaropovychach osobiście.
- 1777
Klucz sprzedano księciu Adamowi Ponińskiemu. Dalej — lata sporów między spadkobiercami dziekana.
- 1782
19 czerwca w Żytomierzu wieś kupuje Michał Trzeciak. Od 1785 roku jest kasztelanem owruckim; pochowany u dominikanów w Chodorkowie.
- 1790–1793
Pięciu synów Trzeciaka dzieli majątek na części. W 1794 roku część Karola za dług przekazano Protasowiczom, w 1795 część Leona — misji żytomierskiej.
- 1796
Ostatni ślad w zespole — wiersz rejestru z 29 sierpnia: tradycja Yaropovychów i Karchmysk na rzecz Hulewiczów. Dalej historia wsi toczy się w innych zespołach.
Dwór: pozew położony na stole
Opisu dworu sprzed 1793 roku nie ma w żadnej księdze. Jest za to formuła, którą woźny musiał wykonać dosłownie: pozew trzeba było położyć w mieszkalnym pomieszczeniu dworu. I w Yaropovychach pisze: „we dworze tamtejszym, w izbie, na stole”.
- Jak odczytała maszyna
- Homn Subett od nicrd do dobr Mzi zaropowii / yłam ten Pozaw ue ducrze tanscygszym w gebie nia
- Jak napisano naprawdę
- …do Dobr Wsi Jaropowiec y tam ten Pozew we Dworze tamejszym w Izbie na stole położył…
- Po polsku
- …do dóbr wsi Yaropovychi, i tam ten pozew we dworze tamtejszym, w izbie, na stole położył…
Tę samą formułę Nyshporka znalazła w księgach z niemal czterech dziesięcioleci — od 1751 do 1789 roku. A więc dwór mieszkalny z izbą stał w Yaropovychach co najmniej od 1751 roku — 42 lata przed pierwszym opisem dworu.
- Jak odczytała maszyna
- Dwortyko miesszatny Sziedzica, Saymi, i ognodWtoski wyłąregiony, iaziedzicowi do
- Jak napisano naprawdę
- Dwór tylko mieszkalny Dziedzica, Staynię, i Ogród Włoski wyłączywszy, i Dziedzicowi do mieszkania zostawiwszy
- Po polsku
- …wyłączywszy tylko dwór mieszkalny dziedzica, stajnię i ogród włoski i pozostawiwszy je dziedzicowi do mieszkania…
Ogród włoski, browar i stajnia wspominane są już w latach 1782–1783. W 1794 roku, gdy część majątku przekazano wierzycielom, dwór, stajnię i ogród pozostawiono dziedzicowi, „żeby miał gdzie mieszkać”.
Cerkiew na Górze Srokowej
Pierwsza wzmianka jest niedobra: w 1752 roku złodziej wyłamał nożem drzwi cerkwi i ukradł z ikony Bogurodzicy cztery sznury korali.
W 1776 roku dziedzic dał parochowi erekcję i cerkiew zaczęto stawiać na Górze Srokowej: „w miejscu odludnym, dzikim, dalekim od wsi”. Gromada przygotowała już drewno na stare miejsce we wsi, a nawet najęła majstra za dwieście złotych, by przenieść cerkiew z powrotem.
- Jak odczytała maszyna
- ne doprseworenia na Gorę Siowtwwa, y tumie tuilowanie erkwi Iwmese
- Jak napisano naprawdę
- …na Gorę Srokową, y tamże budowanie Cerkwi…
- Po polsku
- …[drewno przywiezione na miejsce starej cerkwi kazał] przewieźć na Górę Srokową i tam budować cerkiew…
W 1785 roku na sądzie zjazdowym w Yaropovychach spór zamknięto. Konsystorz uznał miejsce na górze za nieodpowiednie „z powodu oddalenia, niedostępności i niewygody dla parafian”, a paroch przyjął nową erekcję.
Ludzie wsi z imienia
1 grudnia 1790 roku majątek dzielono między synów i każdą część opisano imiennie: 132 gospodarstwa poddanych i 66 szlachciców — z bydłem, pańszczyzną, daniną i czynszem.
Inwentarz z 1794 roku dodaje rzemiosła: kowal, tkacze, stolarz, gumienny. Karczmę trzyma Moszko Gerszonowicz. A przy ogrodzie służy osobny ogrodnik — „Hrycko Ogrodnik, wolny do utrzymywania Ogrodu”, zwolniony z powinności, by doglądać ogrodu. Na liście z 1790 roku figuruje pod nr 25.
Co otrzymał badacz

- Co ustalono o wsi — według tematów: dwór, właściciele, dokumenty sporządzone we wsi, cerkiew, ludzie, granice, gospodarstwo i podatki
- Oś czasu z lat 1747–1796 — około czterdziestu wydarzeń
- Raporty za dziewięć okresów z fragmentami rękopisu, transkrypcjami i tłumaczeniami — 170 fragmentów
- Imienne spisy poddanych z lat 1790 i 1794
- Czego logicznie szukać dalej
Dwór ożywa także dziś
Jak odnawia się dwór w Yaropovychach — na jego stronie na Facebooku.
Ile pracy
- 146
- ksiąg odczytano
- 111 824
- stron
- 676
- wzmianek o wsi zebrano
- 170
- fragmentów rękopisu w raporcie